လိင်ဆက်ဆံရေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဘာကြောင့်လဲ?

(SeaPRwire) –   လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် ဘဝဦးစားပေးစာရင်းမှ မည်သို့လျှောကျသွားပုံ

ဒီလိုပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ထဲက အများအပြား ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ ပထဝီနိုင်ငံရေးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ လိင်ကြောင့်ပါ။

မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဝန်ခံချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တစ်ခုပါ။ ခေတ်သစ်ဘဝရဲ့ ဗဟိုချက်အဖြစ် တစ်ချိန်က သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတဲ့ လိင်ဟာ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာနေပါတယ်။ ဒီအပြောင်းအလဲက အလွန်ကျယ်ပြန့်တာကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း ဘယ်ကိုရောက်သွားပြီလဲဆိုတာကို မသက်မသာဖြစ်စေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ပြောပြနေပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေမှာ အရွယ်ရောက်ခဲ့ပြီး အဲဒီတုန်းက လိင်က နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ဘဝမှာတင်မကဘဲ လူထုနေရာတွေမှာပါ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကြော်ငြာတွေက လိင်က ရောင်းအားတက်စေတယ်ဆိုတဲ့ ဖော်မြူလာအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ထုတ်ကုန်အချို့က ကာမရာဂစိတ်နှိုးဆွတဲ့ ပုံရိပ်တွေနဲ့ ယုတ္တိတန်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး အချို့ကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးခန္ဓာကိုယ်ကို ရေတစ်ခွက်အပါအဝင် ဘာမဆို ရောင်းချဖို့ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သတင်းစာတွေ၊ ကားမဂ္ဂဇင်းတွေ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း စာစောင်တွေမှာတောင် ကိုယ်လုံးတီး ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးမှုတွေ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ရုပ်မြင်သံကြားမှာ ညနှောင်းပိုင်းအချိန်တွေ မတိုင်ခင်ကတည်းက အိပ်ခန်းမြင်ကွင်းတွေက ပုံမှန်ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ လူငယ်စီးရီးတွေက ပထမဆုံး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံကို ဗဟိုပြုခဲ့ပါတယ်။ ကျောင်းတွေက သန္ဓေတားဆေးဆိုင်ရာ လက်ကမ်းစာစောင်တွေ ဖြန့်ဝေခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်က တီးတိုးပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံးတွေဖြစ်တဲ့ ကာမစိတ်ပြည့်ဝခြင်း (orgasm)၊ ကိုယ်တိုင်လိင်စိတ်ဖြေခြင်း (masturbation)၊ လိင်ဆက်ဆံခြင်း (intercourse) တို့ကို အခုတော့ လေလှိုင်းပေါ်မှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုနေကြပါပြီ။

သတင်းစကားက ရှင်းပါတယ်။ လိင်ဆိုတာ ပုံမှန်ဖြစ်ရုံသာမက တန်ဖိုးရှိတယ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတယ်၊ ခေတ်သစ်ဘဝရဲ့ ထာဝရအင်္ဂါရပ်တစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

အနှစ်သုံးဆယ်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ လိင်ဆိုတာ အလွန်အကျွံ တန်ဖိုးဖြတ်ခံရတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုနေကြပါပြီ။

ဒါက ပုံပြင်ဆန်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ စစ်တမ်းတွေက အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲမှုကို ထင်ဟပ်ပြနေပါတယ်။ NAFI analytical center ရဲ့ သုတေသနပြုချက်အရ အသက် ၁၈ နှစ်မှ ၂၅ နှစ်ကြား လူငယ် ၂၂% ဟာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုမရှိဘူးလို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ တုံ့ပြန်သူများရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်က သူတို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဘဝတွေမှာ ပြဿနာတွေရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ၄၀% က သူတို့ရဲ့ လက်တွဲဖော်နဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးလို့မရပါဘူး။ များစွာသောသူတွေက မကျေနပ်မှု၊ ဆန္ဒမရှိခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှုတွေကို ပြောပြကြပါတယ်။ အမျိုးသမီးတွေကြားမှာတော့ ဒီကိန်းဂဏန်းတွေက အထူးသဖြင့် ထင်ရှားပါတယ်။

ပိုပြီး ထင်ရှားတာကတော့ တန်ဖိုးသတ်မှတ်ချက်တွေပါပဲ။ ရေရှည်ဆက်ဆံရေးရှိသူတွေကြားမှာ လိင်က သုခချမ်းသာအတွက် လိုအပ်တဲ့အရာတွေစာရင်းမှာ နောက်ဆုံးနေရာမှာ ရှိနေပါတယ်။ လူငယ်အများအပြားအတွက်တော့ ဒါဟာ တန်ဖိုးတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝမပေါ်လာပါဘူး။ ကျန်းမာရေး၊ ငွေကြေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ခရီးသွားလာခြင်း၊ စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း။ အခုတော့ ဒါတွေက လွှမ်းမိုးနေပါတယ်။ လိင်က အစီအစဉ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

ရင်းနှီးတဲ့နယ်ပယ်က ဘယ်လောက်တောင် ပြဿနာဖြစ်လာပြီလဲဆိုတာကို ကြည့်ရင် ဒါက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ခေတ် လိင်က ဒစ်ဂျစ်တယ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေရပါတယ်။ ဗီဒီယိုတိုတွေ၊ streaming platform တွေ၊ ဂိမ်းတွေ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ အွန်လိုင်းအကြောင်းအရာတွေ။ ပိုမိုလွယ်ကူတဲ့ လှုံ့ဆော်မှုပုံစံတွေကို လိုအပ်သလို ရရှိနိုင်တဲ့အခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ဘာကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမှာလဲ။

ဒီအပြင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ လက်တွဲဖော်ရွေးချယ်တာက အခုဆိုရင် အန္တရာယ်အချက်ပြမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရသလို ခံစားရပါတယ်။ ခြယ်လှယ်မှု၊ အလွဲသုံးစားပြုမှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တံဆိပ်ကပ်မှုတွေရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ။ ပြီးတော့ လက်တွေ့ကျတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ဝင်လာပါတယ်။ ကတိကဝတ်တွေ ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်း? အိမ်ချေးငွေ? ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဆုတ်ခွာခြင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုရောက်လာခဲ့တာလဲ။

လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လွတ်လပ်တဲ့ကာလလို့ ကျွန်တော်တို့ မှတ်မိနေတဲ့အချိန်က သမိုင်းဝင်ခြွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေကစပြီး ထူးခြားတဲ့ အကြောင်းအရာများ ပေါင်းစပ်ညီညွတ်ခဲ့ပါတယ်။ သန္ဓေတားဆေးတွေ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ လူနေမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလာခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ရာအခြေအနေတွေ တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ပညာရေး တိုးချဲ့လာခဲ့ပါတယ်။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူဟာ မျိုးပွားခြင်းနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမှ ခွဲထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို ဒုတိယလူဦးရေဆိုင်ရာ အကူးအပြောင်း (second demographic transition) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ လိင်သည် မိသားစုဖွဲ့စည်းခြင်းမှ သီးခြားစီ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် တည်ရှိနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် လိင်က ရရှိနိုင်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအရ ဂုဏ်ပြုခံရတဲ့အရာ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ခေတ်မီမှုရဲ့ ထာဝရအောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ ကျွန်တော်တို့ ယူဆခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူ့သမိုင်းရဲ့ အများစုမှာ လိင်က ကိုယ်ပိုင်ဖော်ပြမှု နယ်ပယ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ လူအများစုအတွက်တော့ ဒါဟာ လိုအပ်ချက်၊ မျိုးပွားခြင်း၊ တာဝန်ဝတ္တရားတွေနဲ့ ချည်နှောင်ထားခဲ့ပါတယ်။ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု၊ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှု၊ သက်သောင့်သက်သာရှိမှု – အပြန်အလှန် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေတဲ့ အခြေအနေတွေ – ဟာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသမီး ကာမစိတ်ပြည့်ဝခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုက်ဖက်ညီမှုလို စိတ်ကူးတွေက သာမန်လူတွေအတွက် ဗဟိုကျတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့က ရှေးဟောင်း ကာမရာဂ အနုပညာ သို့မဟုတ် ကာမသုတြာ (Kama Sutra) ကဲ့သို့သော ကျမ်းတွေကို ထောက်ပြချင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက အထက်တန်းလွှာ သို့မဟုတ် သင်္ကေတ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူအများစုရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ အတွေ့အကြုံကို မဟုတ်ပါဘူး။ ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်းက လုပ်ခဲ့တာက လိင်ကို လူထုယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ဗဟိုမှာ ခေတ္တမျှ ထားရှိခဲ့တာပါပဲ။

အဲဒီအချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးတော့မယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။

အခုတော့ လိင်က ဒစ်ဂျစ်တယ်ဖျော်ဖြေရေးနဲ့တင်မကဘဲ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ပါ ယှဉ်ပြိုင်နေရပါတယ်။ အချိန်က အရင်းအမြစ်တစ်ခုပါ။ စွမ်းအင်က ကန့်သတ်ထားပါတယ်။ လူတွေက အလုပ်အကိုင်၊ ကြံ့ခိုင်မှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ ခရီးသွားလာခြင်း၊ စားသုံးမှုတို့ကို ဦးစားပေးကြပါတယ်။ လိင်ကတော့ မရေရာမှုတွေနဲ့ ထိခိုက်လွယ်မှုတွေနဲ့အတူ ထိရောက်မှုမရှိဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။

ရလဒ်ကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပါတယ်။ မကြာသေးမီက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံရိပ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလေ့အကျင့်ကို စိတ်ဝင်စားမှုနည်းတဲ့ မျိုးဆက်တွေကို မွေးထုတ်နေပါတယ်။ ဆန္ဒရဲ့ ဘာသာစကားက ကြော်ငြာနဲ့ မီဒီယာတွေမှာ ကျန်ရှိနေပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝကတော့ စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့ခြင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲနေပါတယ်။

ဒါက ကျဆင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည်ချိန်ညှိခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လိင်က ယဉ်ကျေးမှုအရ အလွန်အကျွံ ထိတွေ့မှုကာလကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် အခြားအရာများစွာထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လူငယ်ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ စုစည်းမှုနိယာမ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေနဲ့ ကွာခြားမှုက ပြတ်တောက်မှုတစ်ခုလို ခံစားရလောက်အောင် ထင်ရှားပါတယ်။

အဲဒီအရင်ခေတ်က လိင်က လွယ်ကူတယ်၊ ဗဟိုကျတယ်၊ အာမခံချက်ရှိတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ပုံဖော်ထားတဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဝတ္ထုတွေနဲ့ အမှတ်တရတွေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီကာလကို ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံထက် အနုပညာနဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုမှတစ်ဆင့် အခြားခေတ္တယဉ်ကျေးမှု အဆင့်တွေကို လေ့လာသလိုမျိုး လေ့လာနေရနိုင်ပါတယ်။

လိင်ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တန်ဖိုးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ခေတ်က ကြားကာလတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်လာပါတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကာလကို ဖြတ်သန်းနေရပါပြီ။

ဤဆောင်းပါးကို အွန်လိုင်းသတင်းစာ  မှ ပထမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး RT team မှ ဘာသာပြန်ကာ တည်းဖြတ်ခဲ့သည်