ဤနေရာတွင် ဝါရင်တန်နှင့် ကမ္ဘာအားလုံးကွာန့်လွင့်ပါသည်

(SeaPRwire) –   ရုရှား၊ တရုတ်နှင့် အမေရိကန် နှင့် စွမ်းအားကြီး သဘောတူညီမှုအသစ် ဒဏ္ဍာရီ

ယခုမေလအတွင်း ရုရှား၊ တရုတ်နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့၏ “နိုင်ငံရေးဗျူဟာမြောက် တြိဂံ” ဟုခေါ်ဆိုရမည့် အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးမှုများစွာ ရှိလိမ့်မည်။

အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်သည် ပထမဦးစွာ ပေကျင်းသို့ ရောက်ရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ရုရှားသမ္မတ ဗလာဒီမိပူတင်က ၎င်း၏ တရုတ်အချုပ်အချာပိုင်ဖြစ်သူ ရှီကျင်းပင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံမည်ဖြစ်သည်။ ဩဇာအရှိဆုံး အာဏာကြီးသုံးနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်များ စုဝေးသည့်အခါတိုင်း မှန်းဆချက်များ လိုက်ပါလာတတ်သည်။ သူတို့သည် စွမ်းအားကြီး သဘောတူညီမှုတစ်ခုခုကို ချုပ်ဆိုမိပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ကမ္ဘာကြီးသည် ရုတ်တရက် ပိုမိုစနစ်ကျသွားပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ထိုသို့သော မျှော်လင့်ချက်များသည် လွဲမှားနေသည်။ ကမ္ဘာ့စနစ်၏ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုသည် ယခုပင် စတင်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ၎င်းသည် ထိပ်သီးအစည်းအဝေးသံတမန်ရေးဖြင့် ရပ်တန့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း မပြုနိုင်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ သမိုင်း၏ အလှည့်အပြောင်းများသည် နည်းလမ်းကွဲပြားစွာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ဂရုတစိုက် စီမံခန့်ခွဲခြင်း သို့မဟုတ် လွန်စွာအမြန်နှုန်းဖြင့် အရှိန်မြှင့်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကပင် လာမည့် အစည်းအဝေးများကို အရေးပါစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုရှားနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှစ်ခုစလုံးသည် ယခုအခါ စစ်ရေးရင်ဆိုင်မှုကြီးများတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ပါဝင်နေကြသည်။ ဤပဋိပက္ခများ၏ အရေးပါမှုသည် ၎င်းတို့၏ အတိုင်းအတာတစ်ခုတည်းတွင်သာမက၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာစနစ်အပေါ် ကျယ်ပြန့်သော အကျိုးဆက်များတွင်လည်း တည်ရှိသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ တရုတ်သည် သမိုင်းကြောင်းအရ ထိုသို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများမှ အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ သက်ရောက်မှုများမှ ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့ကြောင်း ပေကျင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။ ရှန်ဟိုင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သော Valdai Club ညီလာခံအပြီး ဆွေးနွေးသုံးသပ်ချက်များက တရုတ်သည် ၎င်း၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဤပြန်လည်သုံးသပ်မှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းတစ်ခုရှိသည်။ ဝါရှင်တန်နှင့် ဆက်ဆံရေးတွင် အကယ်၍ ဘာမျှဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ဘာမျှဖြစ်နိုင်သေးသနည်း။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင်၊ တရုတ်၏ ထွန်းကားလာမှုသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ၎င်း၏ စီးပွားရေးဆက်ဆံရေးနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေခဲ့သည်။ “Chimerica” ဟု ဖော်ပြလေ့ရှိသော စီစဉ်မှုသည်၊ အမေရိကန် အရင်းအနှီးနှင့် နည်းပညာကို တရုတ်၏ အလုပ်သမားအင်အားနှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာစနစ်၏ ကျောရိုးကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တန်းတူညီမျှသော မိတ်ဖက်အဖွဲ့မဟုတ်သော်လည်း အပြန်အလှန်အကျိုးကျေးဇူးရှိခဲ့သည်။ ကာလကြာရှည်စွာ၊ အခြေခံစီးပွားရေးကိုယ်ကျိုးစီးပွားသည် နှစ်ဖက်စလုံးအား ၎င်းကို ထိပါးခြင်းမှ တားဆီးလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုယူဆချက်သည် ယခုအခါ ပြိုလဲသွားပြီ။

၂၀၀၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ နှောင်းပိုင်းတွင်၊ ဝါရှင်တန်၏ မကျေနပ်မှုသည် သိသာထင်ရှားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဤစီစဉ်မှုကို ဝေမျှသော အကျိုးအမြတ်များ၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ မညီမျှမှုတစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်မြင်လာခဲ့သည်။ ကာလကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဗျူဟာမြောက် တင်းမာမှုများ စုပုံလာမှုသည် တိုးတက်မှုအနည်းငယ်မျှဖြင့် မလုံလောက်တော့သော အချက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက်လိုက်လာသောအရာသည် စနစ်၏ ဂုဏ်သတ္တိပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင်၊ ကမ္ဘာ့အမိန့်စနစ်သည် အနောက်တိုင်းအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် အဓိကအားဖြင့် လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာမှုသည် ထိုအကျိုးကျေးဇူးများကို ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည်။ ဝါရှင်တန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနာဂတ်အတွက် အစလှမ်းအားများအနိုင်နိုင်ရယူရန် ကူးပြောင်းမှုကာလအတွင်းကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

ဒေါ်နယ်ထရမ့်သည် ဤနည်းလမ်း၏ အထင်ရှားဆုံး ပုံစံဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပွင့်လင်းစွာ လဲလှယ်မှုဆိုင်ရာနှင့် ဝါကြွားသည်အထိ ဖြစ်သော ၎င်း၏ စကားပြောဆိုမှုသည် စံနှုန်းမဟုတ်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အောက်ခြေအကြောင်းရင်းမှာ သူမတိုင်မီကပင် ရှိခဲ့သည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းနေသည်။ ချက်ချင်းရရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို အများဆုံးဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး နိုင်ငံ့စွမ်းရည်ကို အမြန်ဆုံးတည်ဆောက်ရန်။ ထို့နောက် စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားကို ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဆိုင်မှုနောက်တစ်ကြိမ်တွင် ကြီးစိုးရန် အသုံးပြုရန်။

ဤသည်မှာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာစနစ်အတွင်း ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ဦးစားပေးခဲ့သော ယခင်အမေရိကန်ဗျူဟာမှ သိသိသာသာ ကွဲထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများသည် အမြဲတမ်း ချက်ချင်းအကျိုးအမြတ်များ မထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို အခြားမည်သူမဆိုထက် ပိုမိုအကျိုးကျေးဇူးရစေသော ဘောင်တစ်ခုကို အားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်၊ အာရုံစိုက်မှုသည် ရေတိုအကျိုးကျေးဇူးဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်၊ ရေရှည်မတည်ငြိမ်မှုအန္တရာယ်ကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဤနည်းဗျူဟာသည် အောင်မြင်မည်လားဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပါ။ ကနဦးအဆင့်သည် ဆုတ်ဆိုင်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဦးတည်ချက်သည် ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ အနာဂတ်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့များသည် ကွဲပြားသော ဟန်ပန်တစ်မျိုးကို ကျင့်သုံးကောင်းကျင့်သုံးနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် တူညီသော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း လည်ပတ်ကြလိမ့်မည်။ လစ်ဘရယ်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအမိန့်စနစ်သည် ပြန်လည်မရောက်ရှိတော့ပါ၊ ထရမ့်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကြောင့် မဟုတ်ဘ